وقتی یک عکس را در فضای دیجیتال(موبایل،کامپیوتر و …) و یا حقیقی(چاپ،قاب و …) می‌بینیم در واقع با یک فضای سه بعدی در یک صفحه‌ی دو بعدی مواجه شده‌ایم.

عکاس‌ها برای این‌که عمق میدان و اندازه را در تصویر خود به نمایش بگذارند، از پرسپکتیو استفاده می‌کنند.

با من همراه باشید تا در مورد پرسپکتیو در عکاسی بیشتر بدانیم.

معمولاً عکاس‌ها با مفهوم پرسپکتیو آشنا نیستند و این درحالی است که ترکیب‌ بندی‌های قوی و فوق‌العاده‌ای  با اعمال مفهوم پرسپکتیو بدست ‌می‌آید.

پرسپکتیو در عکاسی تعریف خاص خود را دارد، که به شکل زیر بیان می‌شود:

حس عمق یا رابطه فضایی بین سوژه‌ها در عکس به همراه بعد آن‌ها با توجه به زاویه دید دوربین یا بیننده.

برای آن‌که مفهوم پرسپکتیو را در عکاسی اعمال کنیم باید تکنیک‌های زیر را حتماً بدانیم و اجرا کنیم:

۱-سد کردن،همپوشانی یا مانع ایجاد کردن

وقتی می‌بینید سوژه‌ای(اجسام،انسان و …)جلوی سوژه‌ای دیگر قرار گرفته و آن را مسدود کرده آن سوژه مسدود کننده در فاصله‌ی نزدیک‌تری با ناظر(دوربین یا بیننده) خود قرار دارد.

این مفهوم با فاصله ارتباط دارد که برای نشان دادن عمق میدان و فاصله‌ی سوژه‌ها از یکدیگر استفاده می‌شود که نامش پرسپکتیو همپوشانی است. با تکرار همپوشانی حس عمق میدان بیشتری از سوژه‌های متفاوت که در نیای سه بعدی حقیقی وجود دارد. به ناظر القا می‌شود. و فاصله بین سوژه‌ها که یکی، دیگری را مسدود کرده درک می‌شود.

۲-اندازه نسبی:

مغز انسان با این‌که پیچیدگی فوق‌العاده‌ای دارد به راحتی فریب می‌خورد. در فضای حقیقی و به صورت عادی مغز انسان اندازه طبیعی اجسام مختلف که قابل لمس است را می‌داند. نتیجه اینکه وقتی ما شخصی که قد و قامتش دو برابر یک ساختمان است را می‌بینیم متوجه می‌شویم که در فاصله‌ای نزدیک‌تر از ساختمان نسبت به ما قرار دارد.

اگر ما بخواهیم نتایج جالب، خلاقانه و دلنشینی را ثبت کنیم باید نحوه قرار دادن اشیاء و سوژه‌ها در قاب تصویر  به شکلی باشد که حس متفاوتی از اندازه‌ها و فاصله‌ها را القا کند.

۳/۱-پرسپکتیو خطی:

یکی از جذابیت‌های عکاسی استفاده از خطوط است که باعث هدایت چشم بیننده به سمت سوژه مورد نظر می‌شود که به این خطوط، خطوط هدایت‌گر گفته می‌شود.

چشم انسان فاصله‌ها را با توجه به خطوط، صفحه‌ها و زاویه همگرایی آن‌ها قضاوت می‌کند. که این مفهوم به عنوان پرسپکتیو خطی شناخته می‌شود.

۳/۲-پرسپکتیو مستطیلی:

زمانی که پرسپکتیو خطی را به سوژه‌های مستطیلی شکل گسترش دهیم با استفاده از لنزهای خاص(مثل چشم ماهی- Fish Eye) می‌توان سوژه‌ها را طوری تغییر داد که در طرفین بسیار کوچکتر و در مرکز بسیار بزرگ و اغراق آمیز نسبت به مقدار واقعی‌شان به نظر بیایند.

از نظر هندسی هر خط افقی در سطح محور لنز به شکل یک خط مستقیم نشان داده می‌شود و مابقی خطوط افقی بالاتر و پایین‌تر از سطح محور لنز به شکل خط‌های منحنی خواهند بود که با پرسپکتیو مستطیلی خطوط مستقیم سوژه‌ها در تصویر به همان شکل مستقیم و فرمی است که به شکل طبیعی دیده می‌شود.

۳/۳-پرسپکتیو نقطه تلاقی:

خط‌هایی که با هم موازی هستند در فواصل خیلی دور حس به هم نزدیک شدن و به هم رسیدن خط‌ها را (یعنی رسیدن به نقطه تلاقی) به ما القا می‌کنند. مثل خطوط ریل‌های قطار یا خط‌کشی جاده‌ها. از همگرایی خط‌های موازی می‌شود برای انتقال مفهوم عمق میدان و فواصل سوژه‌ها در عکس استفاده نمود.

, , , , , , ,
Share:

ارسال یک پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پست های اخیر.

آخرین دیدگاه‌ها

    بایگانی‌ها