پرسپکتیو در گرافیک و سینما

پرسپکتیو در گرافیک

انواع پرسپکتیو در گرافیک:

۱-مقامی:

به این شکل که هنرمند باید با توجه به شخصیت سوژه یا اهمیت موضوع مورد نظر فضای بیشتری برای آن در نظر بگیرد. و ترکیب مورد نظر را براساس آن شکل دهد که ساده‌‌ترین نوع پرسپکتیو است.

پرسپکتیو با افزایش کنتراست:

بسیاری از هنرمندان با افزایش اختلاف در میزان نور یا تاریکی در فضای دو بعدی عمق میدان و فاصله ایجاد می‌کنند. تراکم تاریکی در پلان اول باعث می‌شود که شبکیه چشم دریافت بیشتری از جسم به نسبت دیگر اجزا داشته‌باشد و به این شکل عمق میدان کاذبی القا ‌کند.

اختلاف رنگ:

چشم انسان نسبت به طیف‌های رنگی خالص و شفاف حساسیت بیشتری از خود نشان می‌دهد. و این دسته از رنگ‌ها تأثیر فوق‌العاده‌ای روی شبکیه چشم دارند. از طرفی هم به میزانی که از خلوص رنگ کاسته شود(با سفید یا خاکستری ترکیب شود) روی شبکیه چشم تأثیر کمتری می‌گذارند.

صراحت و ابهام:

صراحت و ابهام می‌تواند در سطح دو بعدی عمق ایجاد کند. به این معنی که هر قدر صراحت تصویر بیشتر باشد جلوتر به نظر می‌آید و برعکس.

پرسپکتیو در سینما

پرسپکتیو ناظر بر راه و روش به نمایش در آمدن اشیاء و روابط فضایی آن‌ها با یکدیگر در سطح پرده سینما است.

تماشاگر باید دوری و نزدیکی اشیاء و فاصله آن‌ها از یکدیگر را در تصویری که می‌بیند، حس کند. از آن‌جا که در سینما، تصویر سه بعدی واقعی به تصویری دو بعدی بدل می‌شود، فیلم ساز باید برای خلق عمق صحنه و یک فضای سه بعدی مراقب پرسپکتیو باشد. هر بیننده‌ای که تصویری را بر پرده سینما می‌بیند در ذهن خود برای آن عمق قائل می‌شود چون به این شیوه دیدن عادت کرده‌است.

عوامل ایجاد پرسپکتیو در سینما

فاصله دوربین از صحنه:

با توجه به فاصله دوربین از صحنه، می‌توان پرسپکتیو صحنه را کم یا زیاد کرد. از طرفی دوربین متحرک در موازات شخصیت‌ها به صحنه عمق می‌بخشد و به صورت مستمر چشم‌انداز تصویر و روابط فضایی اشیاء را عوض می‌کند و به این ترتیب نوعی پرسپکتیو تداومی ایجاد می‌کند.

نوع عدسی دوربین:

فاصله کانونی عدسی در پرسپکتیو تصویر خیلی مؤثر است. معمولاً هرچه فاصله کانونی عدسی کمتر باشد پرسپکتیو تصویر بیشتر و هر چه فاصله کانونی بیشتر باشد پرسپکتیو کمتر می‌شود. عدسی‌های با فاصله‌ی کانونی کم اشیاء نزدیک را بزرگ‌تر و اشیاء دور را کوچکتر نشان می‌دهند. و این خیلی به پرسپکتیو تصویر کمک می‌کند. اما عدسی‌های با فاصله کانونی زیاد اشیاء در فاصله‌های دور را بزرگ‌تر و نزدیک‌تر نشان ‌می‌دهند و در عین حال اشیاء نزدیک را به عقب می‌کشند و از پرسپکتیو تصویر می‌کاهد.

میزان باز بودن دیافراگم:

بر اثر تجربه ثابت شده‌است هر چه دیافراگم دوربین بسته‌تر باشد پرسپکتیو تصویر بیشتر می‌شود.

میزان نور:

از آن‌جا که نور زیاد سبب بسته شدن دیافراگم و در نتیجه افزایش پرسپکتیو می‌شود. می‌توان آن را به نوعی در تغییر پرسپکتیو مؤثر دانست. از طرفی نوع نور پردازی تصویر می‌تواند به نوعی در فضاسازی سه بعدی اثر بگذارد. مثلاً نور پشت سوژه(back Light) را از پس زمینه جدا می‌کند و به این ترتیب در سه بعدی بودن تصویر و در نهایت پرسپکتیو مؤثر واقع می‌شود.

, , , , , , ,
Share:

ارسال یک پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پست های اخیر.

آخرین دیدگاه‌ها

    بایگانی‌ها